Yeni: Yapay zekâ güvenlik duvarı tüm platformu izliyor ve her olayı sade bir dille açıklıyor. Nasıl çalıştığını görün

Cihaz ve entegrasyon kodunda API anahtarları güvenli şekilde nasıl saklanır

API anahtarları kopyaları üzerinden sızar: loglardaki URL'ler, commit edilmiş konfigürasyon dosyaları, her cihaza yazılan firmware. Her yer için bir kural ve arkasındaki standartlar.

API anahtarlarını güvenli şekilde saklamak için onları kopyalanan her şeyin dışında tutun: kaynak kodu, depolar (repository), firmware imajları, URL’ler ve loglar. Her anahtarı çalışma zamanında bir secret store’dan ya da yalnızca servisin okuyabildiği bir dosyadan okuyun, ona en az sayıda izni verin ve iptal edip değiştirmeye hazır olun.

Bir anahtar kopyaları üzerinden sızar; bu yüzden aşağıdaki her kural, bir kopyanın nerede son bulduğuyla ilgilidir.

Anahtarın bulunduğu yerNasıl kopyalanırKural
URL sorgu dizesi (query string)Tarayıcı geçmişi, sunucu ve proxy loglarıAnahtarı TLS üzerinden, bir header içinde gönderin
Kaynak kodu ve depolarHer klon ve commit geçmişiÇalışma zamanında okuyun; commit edildiyse iptal edin
Ortam değişkenleriDiğer süreçler, loglar, sistem dökümleriSecret store ya da korumalı bir dosyayı tercih edin
Firmware imajlarıİmajın yazıldığı her cihazCihaz başına bir kimlik bilgisi, dış API anahtarı yok

Bir API anahtarını URL içine koymak güvenli midir?

Hayır. OAuth bearer token standardı RFC 6750, bearer token’ların sayfa URL’lerinde iletilmemesi gerektiğini söyler; çünkü tarayıcılar, web sunucuları ve diğer yazılımlar tarayıcı geçmişindeki, sunucu loglarındaki ve diğer veri yapılarındaki URL’leri yeterince koruyamayabilir.

Sorgu dizesindeki bir API anahtarı aynı yerlerde açığa çıkar; bu yüzden aynı kuralı uygularım: anahtarı bir istek header’ına koyun ve yalnızca TLS üzerinden gönderin; RFC 6750 bearer token’lar için bunu şart koşar. Bir servis anahtarını yalnızca sorgu parametresi olarak kabul ediyorsa, o anahtarı yarı açığa çıkmış sayar ve sunulan en dar izinleri veririm.

API anahtarları ortam değişkenlerinde olmalı mı?

Kaynak koddan iyidirler, ama bir yedek çözümdür. OWASP Secrets Management Cheat Sheet, ortam değişkenlerine genellikle tüm süreçlerin erişebildiğini, loglara ya da sistem dökümlerine girebileceklerini söyler ve onları yalnızca başka yöntemler mümkün olmadığında önerir.

Entegrasyon kodunda anahtarı başlangıçta bir secret store’dan ya da yalnızca servis hesabının okuyabildiği bir dosyadan okur, yüklenen konfigürasyonu asla loglamam. Geliştirme amaçlı bir .env dosyası depoya girmez. Commit edildiği anda bir anahtar her klonda ve geçmişte yer alır.

Kimlik bilgilerini firmware’in dışında nasıl tutarsınız?

Derlemenin içine gömmeyin. Tüketici IoT temel standardı ETSI EN 303 645, cihaz yazılımının kaynak kodunda sabit kodlanmış kritik güvenlik parametrelerinin kullanılmaması gerektiğini söyler; çünkü tersine mühendislik API anahtarları dahil kimlik bilgilerini kolayca bulabilir ve basit gizleme (obfuscation) yöntemleri çok kolay kırılabilir.

Endüstriyel cihazlar bu standardın kapsamı dışındadır, ancak gerekçe bir fabrika sahasında da geçerlidir. Devreye alma sırasında her cihaza kendi kimlik bilgisini verin, onu korumalı depolamada tutun ve hiçbir secret taşımayan tek bir firmware imajı dağıtın; böylece bir cihazdan alınan kimlik bilgisi yalnızca o cihazı açar (ortak parolaların neden ölçeklenmeyi bıraktığı hakkında daha fazlası). Bir sensör dış bir API’ye ait anahtarı hiç tutmamalıdır: verisini platformunuza gönderir, dış çağrıyı sunucu yapar (bkz. başka bir sistem yeni cihaz verisinden nasıl haberdar olmalı).

Hermetry, saha cihazlarını canlı dashboard’lara, kurallara ve alarmlara bağlar: IoT telemetrisi ve SCADA tek bir platformda. Otomasyon akışlarında, dış bir sistemi çağıran blok adresi ya da parolayı asla kendisi tutmaz; bir bağlantıyı (connection) adlandırır ve HTTP request bloğu şema, host, port, kimlik doğrulama ve TLS bilgisini yalnızca o bağlantıdan alır, mesajdan asla almaz. Bağlantılardaki secret’lar şifreli saklanır, kaydedildikten sonra geri okunamaz ve mesajlara, çalıştırma kayıtlarına, loglara, denetim kaydına ya da dışa aktarımlara asla ulaşmaz; bu yüzden içe aktarılan bir akışta secret’ların yeniden girilmesi gerekir.

Her anahtarı tek bir entegrasyonla ve tek bir işle sınırlandırın (bkz. kişiler, programlar ve cihazlar için en az ayrıcalık). Entegrasyon başına bir anahtar, bir sızıntının neyi açığa çıkardığını söyler ve diğer her şeyi durdurmadan onu iptal etmenizi sağlar.

Sık sorulan sorular

Bir API anahtarı depoya commit edilirse ne yapmalıyım?

Önce iptal edin. OWASP Secrets Management Cheat Sheet, sınırlama sırasını şöyle verir: açığa çıkan anahtarın iptali, ardından yeni bir secret’a rotasyon, sonra iptal edilen secret’ın koddan ve loglardan kaldırılması. Yalnızca geçmişi yeniden yazmak işe yaramaz; çünkü klonlar ve fork’lar eski commit’i zaten barındırıyor olabilir.

API anahtarları ne sıklıkla rotasyona tabi tutulmalı?

OWASP, çalınan bir kimlik bilgisinin yalnızca kısa süre işe yaraması için secret’ların düzenli olarak rotasyona tabi tutulmasını, manuel rotasyon zor olduğu ve hatalara yol açabildiği için mümkün olduğunda rotasyonun otomatikleştirilmesini söyler. Entegrasyonunuzun kesinti olmadan karşılayabileceği bir aralık seçin ve bir anahtarın sızmış olması ihtimali doğduğunda hemen rotasyon yapın.

Anahtarı firmware içinde şifrelemek yeterli mi?

Cihaz onu kendi başına çözebiliyorsa değil. ETSI EN 303 645, sabit kodlanmış bilgiyi gizlemek ya da şifrelemek için kullanılan basit obfuscation yöntemlerinin çok kolay kırılabileceğini belirtir. Cihaz anahtarı dışarıdan yardım almadan geri elde edebiliyorsa, firmware’ini çıkaran herkes de edebilir.

Paylaş

Saha verilerinizi bu hafta canlı görün

Bölgenizde ilk cihazlarınızla bir deneme başlatın ya da bir demo ayarlayın ve kendi senaryonuzu getirin.